Niezwykłe odkrycia na budowie drogi do elektrowni jądrowej

Kultura pomorska z epoki żelaza

W trakcie archeologicznych badań powierzchniowych w 2024 r. znaleziono liczne fragmenty naczyń ceramicznych z różnych epok. Na tej podstawie wytypowano osiem stanowisk archeologicznych do dalszych badań, które ruszyły w tym roku w związku z realizacją inwestycji. Jak dotąd najciekawsze artefakty odkryto na stanowisku Jackowo 5, gdzie oprócz licznych obiektów archeologicznych o charakterze gospodarczym, w tym piecowisk, palenisk i obiektów znanych w literaturze jako „stein küchen” (niem. kamienna kuchnia/piec), natrafiono na dwa kurhany, czyli rodzaje grobowców w formie sztucznie usypanych kopców kamiennych. Nie zachowały się w nich jednak pochówki, więc w tym miejscu mogły pełnić bliżej nieokreśloną funkcję kultową czy też symboliczną. Z wnętrza kurhanów pozyskano kilkanaście fragmentów ceramiki, które wskazują, że obiekty te mogą być identyfikowane z archeologiczną kulturą pomorską, która funkcjonowała we wczesnej epoce żelaza, a więc w okresie od VI do II wieku p.n.e.

Badania wykopaliskowe realizuje Fundacja Dziedzictwa Archeologicznego. Prace prowadzone są na ośmiu stanowiskach o łącznej powierzchni 832 arów i potrwają do III kwartału br. Koszt badań to ponad 2,5 mln zł.

Archeologia przy budowie dróg

Prace ziemne, w szczególności odhumusowanie terenu, objęte są nadzorem archeologicznym. Oznacza to, że archeolog jest obecny na placu budowy i obserwuje proces usuwania żyznej warstwy ziemi. W przypadku zauważenia jakichkolwiek przedmiotów, którą mogą mieć wartość zabytkową, wstrzymuje roboty i zgłasza swoje odkrycie do właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Zazwyczaj takimi artefaktami są fragmenty potłuczonych naczyń glinianych, obiekty archeologiczne czy przedmioty metalowe. Rzadziej zdarzają się pozostałości po obiektach budowlanych.

Zgodnie z planem

W kwietniu br. uzyskano pozwolenie na budowę dla pierwszego, 5-kilometrowego fragmentu drogi krajowej, tzw. „ostatniej mili”. Połączy ona plac budowy elektrowni jądrowej poprzez drogę pożarową z istniejącą siecią dróg publicznych. Z kolei jeszcze w marcu br. złożono wniosek o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej (ZRID) dla pozostałych 6 km z odcinka Lubiatowo - DW213.

W maju br. złożono wniosek o wydanie decyzji ZRID dla drugiego odcinka drogi krajowej do przyszłej elektrowni jądrowej. Chodzi o fragment od drogi wojewódzkiej nr 213 do węzła Łęczyce na drodze ekspresowej S6. Przy sprawnym przebiegu procedur administracyjnych decyzję ZRID Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad powinna otrzymać w III kwartale br. Inwestycja, na którą umowy z wykonawcami podpisano w II i III kwartale 2025 r., jest realizowana zgodnie z harmonogramem.

Droga do elektrowni

Budowę drogi do elektrowni jądrowej „Lubiatowo-Kopalino” o długości 26 km podzielono na dwa odcinki realizacyjne: od Lubiatowa do drogi wojewódzkiej nr 213 (11,2 km) oraz od DW213 do węzła Łęczyce na S6 (15 km). Z kolei w ramach budowy drogi ekspresowej S6 Leśnice – Bożepole Wielkie wykonany zostanie łącznik między drogą powiatową w Łęczycach a drogą ekspresową S6, który skomunikuje nową drogę krajową z węzłem Łęczyce. Droga o przekroju 1x2 w klasie GP (główna ruchu przyspieszonego) będzie w nowym śladzie.

Lubiatowo - DW213

Za odcinek o długości ponad 11 km odpowiada konsorcjum firm Polimex Infrastruktura, Polimex Mostostal i Mosty Łódź. Wartość umowy wynosi ponad 177 mln zł. Odcinek realizowany jest w systemie Projektuj i buduj. Oznacza to, że wykonawca w pierwszej kolejności prowadzi prace projektowe, a następnie uzyska decyzję ZRID. Dopiero w kolejnym etapie rozpoczną się prace w terenie. Ich zakończenie planowane jest w II kw. 2028 r.

DW213 - droga ekspresowa na S6 (węzeł Łęczyce)

Drugi, 15-kilometrowy odcinek wybuduje konsorcjum firm Aldesa Construcciones Polska i Aldesa Construcciones. Wartość umowy w formule Projektuj i buduj wynosi prawie 200 mln zł. Na tym odcinku zakończenie robót planowane jest w IV kw. 2028 r.