Podsumowanie Kongresu „Mobility Poland”

1. Koncentracja na zagadnieniach mobilności (przemieszczanie się osób) i dużych miastach.
2. Kluczowy cel - zrównoważony rozwój, to jest uwzględnienie celów społecznych (jakość życia), ekonomicznych i środowiskowych.
3. Wyzwaniem jest ograniczenie wzrostu konsumpcji energii i redukcji emisji (w tym gazów cieplarnianych - CO2eq) przez transport.
4. Cel zwiększenia dostępności koliduje z celem ograniczania transportochłonności życia i gospodarki (paskm, tkm).
5. Głównymi tematami wystąpień i dyskusji były:

• samochód osobowy w mieście (samochód elektryczny, formy racjonalnego wykorzystania i in.)
• sposoby doskonalenia transportu publicznego,
• wykorzystania zaawansowanych rozwiązań IT/ITS. 

6. W ograniczonym zakresie dyskutowane były kwestie:

• transportochłonności, w tym związków między zagospodarowaniem przestrzennym i transportem (Oslo, Warszawa),
• efektywności ekonomicznej.

1. Prezentacje wyników prac nad innowacyjnymi rozwiązaniami świadczą o dużym potencjale intelektualnym kadr krajowych.
2. Sukcesy przemysłu krajowego, w tym producentów producentów taboru autobusowego i szynowego rokują nadzieje na dalszy postęp.
3. Szansą postępu w rozwiązywaniu problemów transportowych (w tym środowiskowych) są nie tylko innowacyjne rozwiązania techniczne, ale także organizacyjne. Przykłady: car-sharing i car-pooling (BlaBlaCar).
4. Szczególne nadzieje wiązać należy z rozwiązaniami ITS, które charakteryzują się wysoką efektywnością, w tym ekonomiczną. Przykład – SmartCity.
5. Tematem budzącym szczególne zainteresowanie były sposoby rozwiązania problemów środowiskowych, jakie stwarza samochód osobowy (wskaźniki motoryzacji w miastach polskich znacznie wyższe niż w krajach Europy Zachodniej, wysoka średnia wieku pojazdów). Ostatnio uwaga skupiona jest na samochodzie i autobusie elektrycznym. Wskazywano także inne możliwości, np. remanufacturing (konwersja samochodu spalinowego na elektryczny). Nadzieje budzą ostatnie deklaracje Ministerstwa Rozwoju.

1. Skala wdrożenia innowacyjnych rozwiązań (np. systemy zasilania pojazdów elektrycznych i innych alternatywnych)
2. Współpraca sektorów:

• publicznego, biznesu i społeczeństwa,
• przemysłu i jednostek badawczo-rozwojowych. 

3. Wsparcie środkami publicznymi (EU i PL).
4. Prawo (np. import używanych pojazdów).
5. Promocja, popularyzacja idei zrównoważonej mobilności
6. Akceptacja społeczna.

1. Koszty Innowacyjnych rozwiązań.
2. Konkurencja producentów.
3. Bezpieczeństwo (np. w odniesieniu do autonomicznych pojazdów).

1. Transport w miastach jest jednym z najtrudniejszych wyzwań polityki zrównoważonego rozwoju.
2. Dokumenty UE i krajowe - w tym dot. polityki transportowej w miastach - świadczą, że od kilkunastu lat istnieje zrozumienie potrzeby podejmowania działań zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju. Wiele miast polskich odnosi sukcesy we wdrażaniu tej polityki.
3. Jest konieczne lepsze wykorzystanie dostępnych rozwiązań technicznych i organizacyjnych, umożliwiających dalszą poprawę sytuacji. .
4. Istnieje duże zapotrzebowanie na innowacyjne rozwiązania dotyczące środków i organizacji transportu. Dotyczy to nie tylko dużych miast
5. Korzystne warunki dla opracowania i testowania nowych koncepcji mobilności, organizacji transportu i logistyki stwarza, m.in. unijny program Horizon 2020 oraz deklaracje Ministerstwa Rozwoju oraz Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa.
6. Krajowe jednostki badawcze i rozwojowe, przemysł i jednostki sektora publicznego (w tym JST) dysponują dużym potencjałem intelektualnym. Stwarza to szanse uzyskania postępu w realizacji celów zrównoważonego rozwoju transportu w miastach i wzrostu gospodarczego. Warunkami sukcesu jest akceptacja społeczna i współpraca wszystkich interesariuszy.