Mieszkańcy i władze Torunia od dawna widzą konieczność wybudowania trzeciego mostu, który pomógłby odciążyć istniejące przeprawy i usprawnić ruch w regionie przy zapewnieniu większego bezpieczeństwa. Niewykluczone, że niebawem tak się stanie. Trwają bowiem przygotowania do Zachodniej Trasy Mostowej. Projekt został nazwany przez władze samorządowe „Nasz nowy most”.
Jak zapewnia Miejski Zarząd Dróg w Toruniu, zachodnia przeprawa przez Wisłę nie jest nowym pomysłem. Jej przebieg i rezerwa terenu pod realizację były od lat uwzględniane w dokumentach planistycznych Torunia, w tym w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Dziś ten wieloletni plan przechodzi do kolejnego, konkretnego etapu.
Trwają przygotowania
Aktualnie prowadzone są prace nad Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowym. Dokument analizuje możliwe rozwiązania pod względem technicznym, ekonomicznym, środowiskowym i komunikacyjnym. To właśnie na tym etapie szczegółowo sprawdzane są warianty przebiegu trasy, rozwiązania mostowe, koszty i uwarunkowania terenu.
Przebieg przeprawy oraz rezerwa terenu pod jej realizację były uwzględniane w dokumentach planistycznych miasta, m.in. w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.
Obecnie realizowane jest STEŚ . Umowa z wykonawcą Sweco Polska na opracowanie tego dokumentu została zawarta w październiku 2023 roku. Wartość umowy 2,98 mln zł.
Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowe (STEŚ) jest to kluczowe opracowanie projektowe i analityczne wykonywane przed rozpoczęciem dużych inwestycji infrastrukturalnych.
W ramach STEŚ przeprowadzono analizy różnych możliwości przebiegu trasy pod względem technicznym, ekonomicznym, środowiskowym i komunikacyjnym. Określono wstępne koszty inwestycji i wskazano grunty pod realizację zadania.
Do dalszego opracowania wybrano dwa warianty przebiegu trasy oraz dwa warianty mostu przez Wisłę: łukowy i skrzynkowy.
Dwa warianty trasy
Pierwszy wariant ma około 4,73 km długości. Trasa rozpoczyna się przy DK15, prowadzi przez Małą Nieszawkę, przekracza linię kolejową nr 18 oraz DW273, a następnie kieruje się ku Wiśle. Po przekroczeniu rzeki zostaje doprowadzona do istniejącego układu komunikacyjnego w rejonie DK80 i ul. Szosa Okrężna (Plac Skalskiego).
Drugi wariant jest nieco dłuższy, bo ma około 5,04 km. Początek trasy również znajduje się przy DK15. Wariant wykorzystuje m.in. fragment istniejącej ul. Wodociągowej i ul. Poziomkowej, następnie przekracza linię kolejową oraz DW273, prowadzi w stronę Wisły, a po jej przekroczeniu kieruje się w stronę Szosy Bydgoskiej i rejonu pl. Skalskiego.
Poza samą trasą, trwają dyskusje nad liczbą pasów na moście. Jak wskazuje inwestor, w toku prac nad STEŚ zmieniły się założenia. Początkowo zakładano most z jezdnią dwupasową. Analizy wykazały jednak, że korzystniejszym rozwiązaniem będzie przeprawa z trzema pasami ruchu. Pozostała część trasy ma mieć przekrój 1×2 – po jednym pasie w każdym kierunku.
Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć koszty realizacji całej inwestycji, a jednocześnie zachować wymagane parametry drogi i większą elastyczność w kształtowaniu jej przebiegu. Szczególne znaczenie ma to w rejonie Wielkiej Nieszawki, gdzie występuje zabudowa mieszkaniowa.
Dodatkowo, na moście zaplanowano ścieżkę pieszo-rowerową o szerokości 3,25 m skomunikowaną z terenami położonymi wzdłuż Wisły. Na trasie zaplanowano także ronda turbinowe, które zastąpiły wcześniej analizowane ronda jednopasowe. Ich zadaniem będzie zwiększenie przepustowości skrzyżowań.
Most skrzynkowy lub łukowy
Projektanci analizują również dwa rozwiązania, jeśli chodzi o konstrukcję mostu. Pierwszy zakłada konstrukcję skrzynkową. Wówczas most będzie miał około 1,26 km długości i 20,4 m szerokości. W części nad Wisłą przewidziano cztery główne przęsła o rozpiętościach 100, 175, 175 i 100 metrów. Konstrukcja będzie oparta na żelbetowych, sprężonych dźwigarach.
W drugim wariancie powstanie most łukowy mający również 1,26 km długości oraz 20,4 m szerokości. W tym przypadku jednak nad głównym nurtem Wisły zaplanowano dwa łukowe przęsła o rozpiętości po 240 metrów. Charakterystycznym elementem konstrukcji będą stalowe łuki o wysokości około 41 metrów.
W obu rozwiązaniach jezdnia znajdzie się około 11-15,5 metra nad poziomem terenu, a przeprawa będzie wyposażona w ciąg pieszo-rowerowy.
MZD czeka teraz na głos mieszkańców, który pomoże wskazać ostateczne rozwiązania. Miasto zaprasza na spotkania, które odbędą się w trzech datach pod koniec września na terenie Torunia. Po zakończeniu konsultacji przygotowany zostanie raport podsumowujący ich przebieg oraz zgłoszone uwagi. Zakłada się, że dokument będzie gotowy w IV kwartale 2026 roku.
W dalszej kolejności konieczne będzie m.in. przeprowadzenie procedury środowiskowej i uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przygotowanie dalszej dokumentacji projektowej oraz uzyskanie wymaganych decyzji i zezwoleń. Równolegle konieczne będzie zapewnienie finansowania inwestycji.
Zapisz
się do newslettera:
