Holandia. Delft wreszcie otwiera tramwaj do uniwersytetu

Wreszcie nadszedł czas, aby uruchomić linię tramwajową z dworca kolejowego Delft do kampusu uniwersyteckiego TU Delft. Tramwaje ruszyły 5 października i kurują jako linia nr 19. Trasa ma długość 2,5 km oraz sześć przystanków, z czego cztery znajdują się na terenie kampusu. Pasażerowie mają do dyspozycji zupełnie nowe przystanki Zuidpoort, Julianalaan, Aula, Mekelpark i pętla Schoemakerstraat. Trasa kończy się w połowie kampusu, a wszystko po to, aby ograniczyć zakłócenia w uniwersyteckich eksperymentach i badaniach.

Ze względu na fakt, że do obsługi linii wykorzystano inny rodzaj tramwaju, nie można w nim przewozić rowerów. Kursy odbywają się od poniedziałku do piątku w godzinach od 7 do 19. Częstotliwość kursów wynosi cztery na godzinę. W celu ochrony sprzętu badawczego, tramwaje nie kursują wieczorami. – To spełnienie długo wyczekiwanego życzenia. W końcu wydłużenie trasy tramwaju oznacza przede wszystkim łatwiejsze przemieszczanie się z punktu A do punktu B – niezależnie od tego, czy zmierzamy do pracy, na uczelnię, do centrum miasta, czy po prostu do innej dzielnicy Delft. Dzięki temu codzienne życie w naszym mieście staje się nieco prostsze – przekazał Frank van Vliet, radny Delft.

Projekt wymagał współpracy między operatorem HTM, władzami miasta Delft, regionalnym zarządem transportu MRDH a uczelnią akademicką. Realizacja projektu tramwajowego napotkała  liczne wyzwania techniczne. Początkowo planowany start został wstrzymany, gdy okazało się, że nowe tramwaje od Siemensa Mobility Avenio wytwarzają większe drgania i emitują większe promieniowanie magnetyczne niż oczekiwano. Wykonawcy musieli przeprojektować ukończone torowiska i układ zasilania, a przypomnijmy, że nowe torowisko było ułożone już w 2014 roku. Po zmianach szyny są teraz osadzone w płytach z betonu zbrojonego włóknami i do tego ułożone w specjalnych gumowych otulinach redukujących wibracje.

Przebiegająca przez środek kampusu linia generowała wibracje oraz silne pola elektromagnetyczne. Okazało się, że nowe tramwaje są cięższe niż zakładano, a ich emisje zakłócałyby precyzyjne pomiary w laboratoriach nanotechnologii i fizyki uniwersytetu TU Delft. Istotne było zminimalizowanie zakłóceń w pracy uczelni i jej urządzeń laboratoryjnych, dlatego badacze z uniwersytetu wraz z firmą EM Power Systems opracowali pasywny system kompensacji, w którym kable zasilające sieć trakcyjną przebiegają pomiędzy szynami, a nie nad nimi. Kable energetyczne zostały ułożone blisko siebie między torami, aby na całej długości znacznie zredukować promieniowanie magnetyczne.

Trudności finansowe również opóźniły postęp prac, w tym bliskie bankructwo gminy Delft. W 2023 i 2024 roku trzeba było demontować fragmenty torowiska z powodu osiadania gruntu, błędów w dostawach kabli o złej specyfikacji oraz problemów z dostępnością specjalnej mieszanki betonu. Problemy techniczne i ciągłe poprawki niemal podwoiły koszt inwestycji. Całkowity koszt projektu wzrósł z 54 do 93 milionów euro, a sama gmina Delft w międzyczasie otarła się o bankructwo, co wpływało na płynność prac. Na tym jednak problemy się nie kończyły. Kluczowy most łączący centrum miasta z kampusem okazał się zbyt słaby konstrukcyjnie, by utrzymać ciężar nowoczesnych tramwajów. Jego całkowite wyburzenie i odbudowa opóźniły projekt o lata (nowy most otwarto dopiero